Poranne przemyślenia

102Gdy patrzę na ponurą pogodę malującą się za oknem od razu odechciewa mi się wstawać z łóżka, wystawiać nogi poza rozgrzaną kołdrę i szykować do pracy w zawodzie asystenta klienta, asystent klienta Konin. Normalnie nie miałbym czasu na takie dywagacje o godzinie 6.00 rano, bo na dźwięk budzika od razu wyskoczyłbym z łóżka i pognał do łazienki, żeby jako pierwszy zająć ten pojedynczy przybytek rozkoszy w domu pełnym ludzi. Niestety, akurat dzisiaj musiałem się obudzić pół godziny przed budzikiem i nie móc dalej zasnąć. Nie jestem z tych ludzi, którzy uwielbiają wcześnie wstawać, dlatego postanowiłem poleżeć jeszcze kilkanaście minut i zebrać siły przed kolejnym dniem walki o klienta.

Sprzedaż to zajęcie dla osób silnych, które nie boją się wyzwań i ryzyka, czyli trochę nie dla mnie. Ja zawsze wolałem usunąć się w cień i obserwować, zamiast brać aktywny udział w jakichś przedsięwzięciach. Gdy cała klasa w liceum szła na wagary, ja zawsze mocno się wahałem czy iść czy zostawać, bo z jednej strony chciałem się zbratać z kolegami z klasy, a z drugiej obawiałem gniewu rodziców i nauczycieli. Aż dziw bierze, że z takim charakterem rozpocząłem pracę w obsłudze klienta i nawet nieźle mi idzie.

Ponura pogoda na zewnątrz sprzyja do przemyśleń i tworzenia innych scenariuszy, a z drugiej strony ogromnie zniechęca do wychodzenia dzisiaj do pracy. Po co rezygnować z miłego, ciepłego miejsca na korzyść wiatru, deszczu i chłodu? I tak wiem, że za parę minut na pewno wstanę z łóżka, jednak skoro mogę ponarzekać to czemu mam tego nie robić?